Na ruim zeven maanden raadswerk namens Liberaal LVC is de vraag “hoe bevalt het?” al regelmatig gesteld. Vaak zit je dan zo diep in de onderwerpen dat je niet beseft hoeveel er gebeurt. Deze column biedt echter een mooie kans om terug te kijken op alles wat zich heeft afgespeeld. De dynamiek in onze gemeenteraad is eigenlijk een heel herkenbare. In mijn studie Bestuurskunde aan de Universiteit van Tilburg gaf docent Juliën van Ostaijen de metafoor van een dorp voor gemeentepolitiek.
In de praktijk kan ik als dorpsjongen bevestigen dat deze metafoor niet ver van de werkelijkheid afzit. Natuurlijk zijn er mensen die eigenlijk niks met elkaar hebben en niet naast elkaar zullen staan bij de borrel, maar uiteindelijk wil ieder raadslid op een eigen manier bijdragen aan onze gemeente. Met deze instelling zijn er al regelmatig compromissen gesloten door zowel coalitie als oppositie om tot ruime meerderheden te komen.
Natuurlijk weet iedereen het in de gemeenteraad, net als in een dorp, beter. Hierin komt eigenlijk mijn enige ergernis van de afgelopen maanden naar voren. Niet omdat iedereen het inhoudelijk beter weet, want daar ben ik zelf ook altijd van overtuigd. De ergernis zit hem in de manier waarop er regelmatig over en weer wordt verteld hoe andere raadsleden hun werk zouden moeten uitvoeren. Zolang het binnen ons reglement valt, mag ieder raadslid zijn rol invullen op de manier die voor diegene het beste werkt. Het is in een dorp als onze gemeenteraad een beetje vreemd, maar laat iedereen zijn eigen weg gaan.
Inhoudelijk valt me vooral op dat er weinig ruimte blijft voor maatwerk. De schuld hiervan ligt niet alleen bij het college, maar ook bij kaders die wij als gemeenteraad hebben opgesteld. Recent communiceerde ik met een wethouder over een onverharde weg die regelmatig tot ongelukken leidt. De simpele oplossing zou zijn om deze specifieke weg te verharden. Door de natuurvisie is dit echter onmogelijk geworden en moet de wethouder mededelen dat deze oplossing geen optie is. Als er in kaders die we meegeven ruimte blijft voor maatwerk, kan de gemeenteraad altijd nog ingrijpen op specifieke onderdelen.
Al met al heb ik in de eerste zeven maanden als raadslid veel verschillende indrukken opgedaan. Door mijn bestuurskundige achtergrond merk ik dat aanpassen makkelijker gaat. Het is ook geen verrassing dat een dorpsjongen zich thuis voelt in een dorp.
Ook je mening delen?
Laat vooral van je horen!
Hoe kunnen we jou bereiken?
Open, betrokken en daadkrachtig!
Willem Striekwold



