Deze keer gingen we op de koffie bij Rob Noy in Overloon. Dat werd geen standaard kennismakingsgesprek. Rob praat snel, denkt snel en – belangrijker – heeft overal over nagedacht.
Rob is een echte Lônse. Geboren op Vierlingsbeekseweg 6 en tegenwoordig wonend op nummer 30. Zelfde kant van de straat. “Ik heb het dus niet ver geschopt,” zegt hij daar zelf droog over. Maar wie een avond met hem praat, weet dat dat relatief is.
Van vastgoed naar rechtszaal
Rob begon al jong met ondernemen. Vanuit het beheer en verhuren van vastgoed merkte hij dat hij zich steeds vaker in contracten en juridische kwesties vastbeet. Niet vanuit theorie, maar omdat het nodig was. Als iemand niet betaalde of afspraken niet nakwam, moest het opgelost worden.
Op zijn negentiende stond hij al bij de kantonrechter, met een wettenbundel onder de arm. Gewoon zelf gedaan. Gewonnen ook. Dat typeert hem wel: niet wachten tot iemand anders het oplost.
Hij deed opleidingen in bedrijfskunde, journalistiek en rechten, maar maakt daar geen verhaal van. Geen titels op de voorgrond. Hij werkte, leerde in de praktijk en bouwde zijn eigen juridische praktijk op. Vooral op het gebied van huur- en verbintenissenrecht.
Ondernemer met meerdere petten
Inmiddels runt Rob samen met anderen meerdere bedrijven: vastgoedbeheer, een juridische praktijk én een infrabedrijf (kabels en leidingen). Bovendien is hij nog bestuurder bij een landelijke publieke omroep. Bestuurlijke ervaring dus, maar altijd met één been in de praktijk.
Wat ons opviel: Rob werkt hard, maar hij vindt bijna alles wat hij doet ook echt leuk. Dat hoor je. Niet klagen over drukte, wel over half werk.
Betrokken in het dorp
Rob zit in de dorpsraad van Overloon en was jarenlang actief binnen de lokale ondernemersvereniging. Hij kent het dorp, de mensen en de dynamiek. Al op twintigjarige leeftijd spande hij zich in om de lokale bieb ín Overloon te houden. En hij weet ook hoe besluitvorming soms werkt – of niet werkt.
Hij ergert zich zichtbaar aan schijninspraak. Aan zinnen als “we hebben overleg gehad”, terwijl het besluit eigenlijk al vaststaat. Hij gelooft dat de overheid dienend moet zijn aan inwoners, niet andersom. Minder wantrouwen, minder regels en meer verantwoordelijkheid daar waar die hoort.
Waarom op de lijst?
Rob staat op nummer 15 van lijst 3 van Liberaal Land van Cuijk. En hij zegt het zelf zonder omhaal: hij wil geen beroepspoliticus worden.
Hij doet mee omdat hij ruimte wil houden om kritisch te blijven; omdat hij vindt dat controle op de overheid geen bijzaak is, maar de kern van lokale politiek. Bij Liberaal LVC ervaart hij de vrijheid om ook binnen de eigen club vragen te stellen.
Rob is uitgesproken. Dat weet hij zelf ook. Niet iedereen zal hem leuk vinden. Maar één ding is duidelijk: als hij ergens instapt, doet hij het serieus.
Rob, dank voor de koffie en het gesprek.
Gerrie Poker- van den Brink en Ria Hendriks